چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید:

     چرا نگاه هایت آنقدر غمگین است؟

     چرا لبخندهایت آنقدر تلخ و بیرنگ است؟

    اما افسوس که هیچ کس نبود ...

    همیشه من بودم و تنهایی پر از خاطره ...

     آری با تو هستم ...!

    با تویی که از کنارم گذشتی...

   و حتی یک بار هم نپرسیدی،

   چرا چشمهایم همیشه بارانی است...!!